Он тогуз жаштамын. Мен да башымдан өткөн окуямды айтып берейин. Окууну бүтүп Бишкекке окууга келдим, биринчи курс эч нерсени түшүнбөйсүң, көп ыйлайсың, кыйналасың. Акча бирде бар бирде жок. Ошентип окуп жүрдүм. Бир күнү студенттердин майрамына арналган кече уюштурулуп группалаштар менен бардык. Мен өзүм эч качан балдар менен сүйлөшүп, жүрүп көргөн эмесмин, болбосо шаарда эле чоңойгом (шаарда чоңоюп шаардык кыргыз мектебин бүтүргөм. Дос кыздарымдын жигиттери болсо да менде жок эле) Негизи сүйлөшөлү, жүрүп алалы дегендер көп болгон. Студент болгондо, турмушка чыгар убактым келгенде сүйлөшөм деп өзүмдү тыйчумун. 

Ошентип студенттик балга бардык, мен русалка фасонундагы жалтыраган көйнөк кийдим, арты ачык болчу бирок тору бар эле. Чачым карэ болгонуна карабай, чачымды жакшынакай укладка кылгам. Үйдөн эле анча-мынча макияж жасап алдым эптеп эле.

Ичимден негедир кыз-жигит болуп жүргөндөрдү көрүп өзүнчө эле суктана баштадым. Турмушка чыгаарда таанышам деген баягы ойдон балээ жок. Эч кимге байкатпай балдарга көз жүгүртүп коём. Баарыбыз бийлеп жатканбыз группабызда бир бала бар башынан бери мага жакындап сүйлөшкүсү келип жүрөт, ачык айта албаса да  кыймыл аракети билдирип турат. Аты Манас. Бийлеп жатсак эле жүрүчү деп мени алып чыгып кетти. Мен ойлогом бир нерсе болгонго деп. Чыккандан туалет сыртта экен кафеники ошол жака бардык.

- Эмне болду? деп туалет жакка жеткенде сурасам,

- Мен сени сүйөм деп жиберсе болобу, кичине ичип алганы билинип турду. Мас болуп алып дөөрүп жатат ко деген ой кетти. Бир убакта мага жакындап жармашып баштады, жинди болбочу деп өзүмдөн нары түртүп жибердим. Ал болбой эле бекем кучактап өпкүлөй баштады. Манас азыр кыйкырам дедим. Унчукпайт. Аябай бекем кучактап алганынан, кучагынан чыга албай койдум. Акыры тизем менен назик жерине тээп туруп, андан бошонуп качып кеттим. Кафеге киргенде артыман келди элдер бар болгондуктан жаныма жакындай албады. Маанайым түшүп отура бердим, бийлебей. 

Анан сыртка чыгып отургучка отуруп алып ыйлап баштадым. Бир убакта төртүнчү курста окуган бир бала бар эле татынакай ошол чыгып калды. Аты Санжар. Менин атым Айгерим башында айтканды унутуп калыптырмын. Айгерим эмне болду, эмнеге сыртта отурасың деди. (Тил майрамында концерттик программага чогу катышкан элек ошондон улам таанышып калганбыз)

Үйгө кетем мени таштап коё аласызбы дедим

- Тынч элеби? дейт

- Ооба, таштап коём десеңиз, жүрүңүз кеттик. Эгер бошобосоңуз башка балдарга барайын же такси менен деле кете берем дедим.

Сага бирөө жеткирбейм деп жатабы? Жүрү деп, унаасын көздөй басты. Машинада баратабыз, мен артында отурам. Улам күзгүдөн мени карап коёт, унчукпай кете бердик. Жеткенге аз калганда артка буруп айдай баштады. Каяка десем, мага эмне болгонун айтасын болбосо кете берем деди. Санжарды негизи жакшы көрөт болчумун спортко кызыгат, маданияттуу, жакшы окуйт бирок сүйлөшкөн кызы бар эле, бирок сыртынан жактырып жүргөм.

- Айтпайм бул менин ишим сиз аралашпаңыз

- Эмне болду, жөн эле айтып койбойсуңбу?

- Айтканда эмне, үйгө жеткирип коюңуз эми дедим. 

- Айтсаң анан жеткирем үйүңө ага чейин сок ичип туралы деп бир сокту колума карматты. 

Акыры айтканга туура келди. Машинасын ээн жерге айдап барып токтотуп, ой ошого да ыйлайсыңбы, мас болуп алып, далдырап койду да деди унчукпадым.

Машинадан түшүп жатып бир шоколад алып чыгып бардачоктон мурдуман чымчып берип койду, ме ыйлаак деп. Кайра унаасын айдап үйгө алып келди.

- Кичине сүйлөшүп отура турбайлыбы, үйгө барганда эмне деп калды.

- Кире берейинчи, башым да ооруп чыкты десем эшикти ачып жатып,

-Сен жакшы кызсың өзүңдү этияттап жүр, анан көрүнгөн мас туалетке жетелесе кете бербей деп күлүп калды. 

Унчукпадым

- Мейли анда Айгерим, эртең кезигебиз да деп унаасын от алгызды. 

Унаадан түшүп бара жатып мойнунан кучактап, рахмат деп шыбырап койдум кулагына. Мындайды күтпөгөн Санжар болсо нес болуп отуруп калды. Өзүм да  эмне кылганымды түшүнбөй, шок болуп калдым.

Буттарым мага баш ийбей калчылдап, колдорум титиреп, толкунданып аябай уялып кирип кеттим. Ошол күнү, ары оодарылып, бери оодарылып уктабай чыктым. Санжар эсимден кетпей, бүт оюмду ээлеп алды. 

Ошол окуядан кийин Санжар менен коп сүйлөшө баштадык. Онлайндан күндө көрүүгө ашыгам, сүйүп калдым окшойт. Ал мурун сүйлөшүп жүргөн кызы менен сүйлөшпөй калыптыр. Биз болсо жакындагандан жакындап бара жаттык. Туулган күнүмдө сүйлөшкөн кызым бол деп суранганынан макул болдум. Баары эми башталды кучактап машинасында отурганда оозуман өөп алды, каршылык көргөзө албадым. Эртеси таарынган киши болуп сүйлөбөй койдум. Бирок бир күндөн кийин кайра жарашып, кайра кезиге баштадык. Гүл алып берип, качан сен уруксат бергенде гана өбөм деп сөз берди. Акыры өзүм самачу болдум өпсө экен деп. Акыры бир күнү машинада баратып санымды такыр эле ачып салдым. Улам-улам бутумду карап коёт. Анан адатынча кучактап турганда башымды төшүнө коюп, ыктап койдум эле, түшүндү окшойт жүр машинага деп машинага жетелеп жөнөдү. Араң эле жүргөн экен отурарым менен көйнөгүмдү көтөрүп санымды сылай баштады. Денем дирилдеп, демим кыстыгып, эзилип кете бердим. Алдына отуруп өбүшө баштаганымда колдору менен көчүгүмдү ууштап алып сыйпалап жатты. Ошондо сигишким келди. Котогун алып чыгып амыма салса деле макул болот элем. Берилип алып сорушуп жатсам күлүп жиберди. Эмне болду Санжар десем, өбүшкөндү билбейт экенсиң деп каткырат, мен ызаа болуп эртең тиги Манас менен өбүшкөндү үйрөнүп келем десем чычалап кетти. 





Уландысы бар