Мен аны сагындым. Ал адам аябай жакшы адам. Мен аны сыйлайм. Биз экөөбүз таанышканыбызга быйыл 3 жыл болот. Кыз-жигит болгон жокмун ал менен. Бирок күнүгө сүйлөшүп, бири бирибизди кызганып, бейпил түн, кутман таң калап эле жүрдүк. Университетте бири бирибизди тааныбайбыз. Баары ал бүтүп кеткенде башталды. Шаар кыдырып, жетелешип, ээн эркин басып калдык. Мурда кимден жашынчубуз түшүнбөйм.

Экөөбүздүн биринчи жолу өбүшкөнүбүз эч эсимден кетпейт. Ал мени катуу кучактап, бутуна отургузуп алып оозумдан коё бербей, көпкө чейин өпкөнү...

Менин ата энем айылга катары менен тойлорго чакыруу алып, эс алып келүү үчүн эки аптага кетишти. Мени коркпой жашап тур эми деп.

А мен ошол эле түнү аны чакырдым. Келбейм, кыз болбой каласын, жакшылап ойлончу деди. А мен келиңиз деп чакыра бердим. Келди. Божурашып сүйлөшүп отурдук.

Бир төшөктө кучакташып жаттык. Кийимчен эле. Мен анын кучагында жатканым үчүн эле дүйнөдөгү эң бактылуу аял болчумун. Жүрөгүнүн соккону угулуп жатты. Ал да мени кучактап жатты. Эх кандай сонун көз ирмемдер. Ушул сезимдер, ушул нерселер үчүн жашаш керек эле. Ал мен жакка оодарылып катуу-катуу кучактап он мүнөттөй коё бербей оозумдан соргонучу...

Ортобузда коп эле нерселер болду. Ата энем келгенге чейин чогу эле жашап алдык. Бирок ал бир да жолу чектен ашкан жок. Кучагымда эле жатты. Мен каалаган эле кыймылдарды кылып.

Андан соң экөөбүз отуруп алып келечекти сүйлөштүк. Түндүк-түштүк маселесин. Үй бүлөөлөрүбүздү. Жашоого көз карашыбызды. Ал мага аябай жагат. Ал аны билет. Мен да ага жагам. Сөз менен айтпаса да кыймыл аракети жана камкордугу баарын көрсөтүп турат. Бирок биз үй бүлөө боло албайт элек. Экөөбүзгө тең айдан анык болчу. Бирок мен баары бир үмүт кыла берчүмүн. Жомоктогудай сүйүүнү элестетип....



Ал үйдүн жалгыз баласы болгонум үчүн, ата-энеме айылга кетишим керек дечү. Эмне болмок эле мен деле барам десем. Жок, сен жашай албайсың. Сенин ордун шаарда. Өз сүйүндү таап, бактылуу бол. Эми сүйлөшпөйлү. Бири бирибизди кыйнабайлы деп мени менен коштошуп койду.

Таарындым, ыйладым, ызаландым, сөгүндүм...

Аны коркок деп айыптадым.

Андан бери эки-үч ай өттү. Ага ыраазымын. Ал аябай жакшы адам. Менин тагдырымды ойлоду. Келечегимди ойлоду. Экөөбүздүн эки-үч түнүбүздө петтинг (жыныстык мүчөлөрүбүздү бири-бирине киргизбестен, сылап, жалап, соруп кумарлантуу)  менен алектенип жүргөндө экөөбүз тең энеден туума болуп камырдай жуурулушуп тердегенче бири бирибизге мастурбация кылчубуз. Жыныс мүчөлөрүн бири-бири биздикине каалаган жерде каалаганда тийгизип...



Ошондой күндөрдүн биринде мен толугу менен сеникимин, эмне кылсаң ошо кыл деп талтайып жатып бердим. Анын тиягын аябай каалап жаттым. Баарына кайыл болдум. Бирок ал жаман нерсе кылган жок. Түшкөнү калды деп ваннага кирип кетет. Анан чыгат да мени кучактап жатып калчу...

Ошондой ысык түндөн экөөбүз төртөөнү башыбыздан өткөрдүк. Кийин да чакырсам, эми барсам токтоно албай кыздыгыңды алып коём дегенинен мен да чакырбай калдым. Убагында өзүмө келдим.

Бирок ошол окуялардан кийин өзүмдү кыз деп деле эсептебей калдым. Көрчү нерселерди көрдүм, көрсөтчү жерлердин баарын көрсөттүм. Чогу уктадым. Жылаңач. Таң аткыча уктабай ар нерсени кылдык. Бир гана аныкы кирбегени болбосо...

Өзүмдү жаман сезип жатам. Ушунчалык төмөнгө түшүп кеттимби деп. Мени биринчи ал көрдү, биринчи жолу болду. Эми өмүр бою ошол гана болушу керек деген оюмду таш капты... Жашоого болгон көз карашыбыз башка экен. Ал башка адам, башка экен таптакыр.

Мен аны эми түшүндүм. Сүйлөшпөй калганыбызга эки жарым ай болгондо эми араң жетти. Ал мурда эле билген экен. Калп эле Ромео менен Джульетта болуунун кереги жок экенин. Турмушта баары башкача болоорун.

Азыр болгон коомдук тармактарда бири бирибиздин кара тизмесиндебиз. Инстаграмдан жөн эле отписка болуп койгонбуз. Бирок мен окуяларды койсом биринчи ал көрөт. Аныккын мен көрөм. Бири-бирибиздин жашообуздан алыстан болсо да кабар алып турабыз. Бирок жазышпайбыз.

Билем, ал бул сайтка да баш багып турат, мага өзү үйрөткөн, жакшы кыргызча порно аңгемелер, окуялар, икаялар чыгып турат, карап тур деп.

Окуп калсаңыз билиңиз. Сиз жакшы адамсыз. Өтө эле жакшы. Менден баш тартканыңыз үчүн рахмат. Мен эми баарын түшүндүм. Бирок өзүмдү күнөөлөп жатам. Өмүрүмдүн үч жылын текке кетиргеним үчүн. Өзүмдүн Жан дүйнөмдү булгаганым үчүн.

Азыр күнүгө менин түшүмө ушул жакшы адам кирет. Дайыма ар кандай нерселер болот. Түшүмдөн кетпей жатат, жашоомдон кетсе дагы.

Ушул окуялардан кийин мен кантип башка адамды сүйө алам? Кантип анын бетин карап, мен кызмын деймин? Баарын билип, көрүп, анча-мынча даамын татып көргөндөн кийин... Кантип жашайм? Суроолор көп иши кылса.

Жана бул сайтка чын нерселерди жазыңыздарды суранат элем окурмандар. Мурда окуганда (15,18,20 см) сызгычты алып коркуп кетчүмүн өлтүрүшөт го адамды деп. Жакшы адамдыкын ченеп көрдүм он сантиметр экен. Жакшы эле болчу. Кармасаң ысык, колго толумдуу, жан жерине салсаң от эргип эле кайф алчуудайсыз. Салбай эле, өөп, жыттап кучактаганы канча кайф берет. Бүтөйүн деп калды деп ваннага чуркаганы кечинде эки жолу, эртең менен бир жолу. Баары жакшы. Жыныстык жашоо ушундай эле болот окшойт. Менин оюмча.